Kuşaklar arası çatışma yeni bir konu değil. Sümer tabletlerinde bile ne olacak bu gençliğin hali diye bir ibare bulunmuştur. Bu nedenle aslında çok da kaygı duyulacak bir durum değil. Ama hayatı daha yaşanılır hale getirmek için birbirimizi anlamamız çok önem arz ediyor. Peki kimi neyi nasıl anlamak gerekiyor, işte asıl mesele bu.

                X,Y,Z kuşaklarını hepimiz biliyoruz. Bir tarih aralığından ibaret değil tabii ki, her kuşağın özellikleri nedir onu anlatmayacağım ama günümüzde en ön plana çıkan X kuşağının geçmişe duyduğu özlem ve Z kuşağının teknolojinin farklılaştırdığı hayatın içinde büyüyor olması.

               Mesela baba Walkman ve kaseti göstererek çocuğuna bu ne biliyor musun diye soruyor. Çocuk bilmiyorum müzik mi dinliyordunuz bununla diye yanıtlıyor. Baba bilmezsin tabi diyerek gülümsüyor. Yüklediği anlam inanılmaz seviyede. Çocuk da neden bilmeliyim ki der gibi bakıyor. Bu diyalog hep yaşanır ve çocuğa anlamsız gelir. Evet neden bilsin ki, bilse garip değil ama bilmemesi de çok normal.

                Bir kuşağı anlamak için onu kendi zaman diliminde ve kendi dinamiklarine göre değerlendirmek lazım. Herkesin doğrusu kendine göre en doğrudur ve bunun tek formülü de yoktur. İçinde bulunulan koşullar, kültür, yaşanmışlıklar ve daha bir sürü öge bu doğruyu oluşturur ve destekler. Herhangi bir kişiye bir subjektif bir doğruyu veya bir yolu dayatmak uygun bir hareket tarzı değildir. Aslında yorumlanan aynı hayattır ve farklı yorumlarla mutluluğa daha kolay ulaşılır. Amaç da zaten mutlu bir yaşam sürmek değil mi, bırakalım her kuşağın bireyleri kendi kararlarıyla hayatı anlayıp mutluluğa ulaşsınlar.

                Ben de bir X kuşağı bireyi sayılırım, son kısımları yani, hafiften de Y kuşağı gibi. Mesela bizim için radyo dinlemek bile ayrı bir kültürdü ama şimdi teknolojinin bu seviyede olduğu bir dönemde daha başka araçlarla sosyalleşiyor insan. Belki daha sanal, hızlı ve pratik ama insanın insanın temel ihtiyaçları değişmiyor. Sosyalleşmenin zamana ve şartlar göre farklı yöntemler kullanması sadece.

                Bir insanla iletişim kurmak istiyorsanız aynı dili kullanmak zorundasınız. Günümüzde yaşanan aile içi iletişim kopukluğunun en büyük sebebi de budur. Özellikle Z kuşağından birisiyle doğru ve etkili iletişim kurmak için onun şartlarını anlayıp, ona göre doğru bir yaklaşım sergilemeniz gerekir.

               Sosyal medyayı en etkili kullanan kuşaktır Z kuşağı ve bunun ne denli büyük bir güç olduğunu defalarca kez ispatlamışlardır. İstedikleri bir çok şeye kolay ve hızlı ulaşabilmeleri onları özgüvenleri yüksek bireyler haline getirmiştir. Sorgulayıcı bir yapıları vardır. Önceki kuşakların tabularını çok kolay sorgular, zorlar ve istediği anlamı bulmaya çalışırlar. Her kuşağın üzerine artı değerler kattığı tarihsel süreçte bu kuşakta değişim hızı daha dikkat çekici bir boyuta ulaşmıştır.

                 Öyleyse biraz daha geriye dönelim ve anlamak üzerine konuşalım. Birini anlamak istiyorsanız, bu anneniz, babanız veya çocuğunuz olabilir. Yani farklı zaman diliminin insanlarını. Sadece biraz zaman ayırın ve onunla doğru dille  yani onun döneminin dinamiklerini dikkate alarak iletişime geçmeye çalışın. İnanın başarılı olacaksınız.

                 Birini anlamak ve onunla zaman geçirmek sizi gerçekten mutlu edecektir. İnsan ömrü o kadar da uzun değil. Geriye baktığınızda ne kadar mutlu anlar yaşamışsanız, odur yaşadığınız hayatın toplamı. Etrafınıza bakın, ne kadar insan biriktirmişseniz ve o dur sizin hayatınız boyunca zamanınızı paylaştıklarınız. Yaşınız ne olursa olsun geç değil çünkü hiç kimse bilemez bu dünyaya veda zamanını. Paylaşın, konuşun, mutlu edin, mutlu olun, her anınız hayat olsun.

                   Geçmiş yıllara dönüp bakmayın, takılmayın geçmişe, onlar geçip gitmiştir. Eğer takılıyorsanız yaşadığınız günde ve gelecek umutlarınızda problem olabilir ve hatta uzun vadeli gelecek planlarına bile gerek yok.  Gün yaşadığın gündür. Günü yaşayıp küçük şeylerle bile mutlu olma becerisini gösterin. Hangi kuşak ve hangi sosyal çevre olursa olsun, mutluluğu yakalamak evrensel bir varış noktasıdır. Kendinize mutluluğu ve yaşanası bir hayatı hediye etmek sizin elinizde, kendinizden bunu esirgemeyin. Hep mutlu kalın.

Hemşire Hakları

               Yaşadığımız pandemi sürecinde hemşireler ön plana çıkan meslek gruplarının başlarında yer aldı. En azından bu dönemde sağlık çalışanı genel tabiri içerisinden çıkarılıp hemşire diye anılmaya başlandı, tıpkı doktorlar gibi. Bu meslek gurubuyla ilgili tespit ettiğim birkaç problem sahasıyla ilgili düşüncelerimi paylaşmak istiyorum.

               Birincisi iyi temsil edilmediklerini düşünüyorum. Doktorlarla aralarında hiyerarşik bir bağ olmadığı ve hiyerarşilerinin üst düzeyi hastanelerle sınırlı olduğu için hak arama ve ifade alanı bu düzeyde kalıyor. Sağlık bakanlığı bünyesinde oluşturulacak  hemşirelerden sorumlu üst düzey bir makam, bu manada kendini daha fazla ifade etme ve sorunları çözme noktasında kolaylıklar sağlayabilir.

              İkinci konu ise hemşirelerin yaptıkları işin karşılığında elde ettikleri maddi kazanç acaba olması gerektiği gibi mi? Bu zamana kadar maaş ve diğer ek gelirler anlamında hemşireler hep doktorlarla karşılaştırılmışlardır. Ben bunu son derece yanlış buluyorum. Hemşireleri benzer şartlarda görev yapan diğer meslek guruplarıyla karşılaştırmak ve maddi gelirlerini ona göre değerlendirmek lazım. Nöbeti olan, kutsiyeti yüksek, ilave fedakarlık isteyen, zihinsel ve fiziksel güç gerektiren ve durmaksızın hizmet vermesi gereken kaç meslek sayabilirsiniz ki. İlk akla gelen asker, polis ve sağlık çalışanıdır. En çok ihtiyaç duyduğumuz, toplumun da otoritenin de temelde olmazsa olmazlarıdır.  Bu meslek guruplarından benzer zorluk ve seviyelerde görev icra eden insanların maddi kazançları arasında bir denge gözetilmelidir. Kısacası bir hemşire Silahlı Kuvvetler’deki bir astsubay kadar veya bir polis memuru kadar maddi kazanca sahip olmalıdır. Ümit ediyorum ki bir denge sağlanır ve hemşireler de layık oldukları haklarına kavuşurlar.